Herkes birşeyler yapılmasını istiyor. Bunu gerçekten de gönülden istiyorlar ama pek çok kişinin ne yapılabileceği hakkında bir fikri yokken, birşeyler yapılamayacağını düşünenler de var.

Peki yapacak birşey yok mu? Elbette var. Herkes kendi çapında birşeyler yapabilir. Kiminin yaptığı küçük bir iştir. Kimininki büyük ama önemli olan amaç doğrultusunda küçük de olsa bir adım atabilmektir. En azından rengini belli edebilmektir.

Mesela o yardım gemisinde seyahat eden aktistler, birşeyler yaptılar. Kimisi canı ile ödedi, kimisi yaralandı, kimisi sağ salim döndü. Onların sayesinde şu anda dünya israil karşıtı bir cephe almış durumda. Avrupa ve amerika ülkelerinde çok sayıda israil sempatizanı vardı. Bu olay en azından onların vicdanlarında bir sorgulamaya yol açacaktır. Çünkü tüm dünya medyasında bu olay sert şekilde eleştirildi.

Devlet de birşey yapamıyor değil. Rehin alınan vatandaşlarımızın geri dönmesi sağlandı. Söylenen sert sözlerin bir başbakana ait olduğu düşünülürse israil diplomatik olarak aşağılanmış ve karşı cevap vermemiş/verememiştir. Katliamın bağımsız bir komisyon tarafından incelenmesi için de bastırılıyor.

Peki olaya biz olarak bakalım, kendimiz olarak. Ne yapıyoruz. Kimimiz hiçbirşey yapmazken kimimiz bir anlık öfke ile bu tür yazılar yazıyor sonra sönüyoruz.

Halbuki bu yazıları yazanların pek çoğunun yazı arşivine baksak, NESCAFÉ ile COCA COLA reklamı tarzında yazı bulursunuz. Sakın bana boykot çare değil demeyin! Globalleşen dünyada bu olmaz yok mok... bu laflara artık karnımız tok.

Orada burada atıp tutup, sonra facebookta gidip COCO COLA'dan başka içmem gruplarına üye olan sizlersiniz. Her sabah güne NESCAFÉ ile uyananlarda sizlersiniz.

Sürekli olarak bu ve diğer markaların gönüllü reklamlarını yapan, her fırsatta bu markaları ön plana çıkaran, bunları kullanmakla övünenler sizlersiniz.

Hislerimizde ne kadar samimi olduğumuzu düşünürsek düşünelim, bu sekilde iki günde önce israilin ekmeğine yağ sürerken şimdi israil hakkında birkaç kindar cümle kurmada gerçek bir samimiyet aranmaz! Ki her seferinde olduğu gibi bu olay soğuyunca ki soğudu bile neredeyse, bu kişilerin neler yapacağını yazacağını göreceğiz.

Bugün bir cevap aldım. Bosh'tan gelen açıklamada kapatılan mescitlerin durumunun kötüleşmesi yüzünden olduğunu ve sendika yetkilileri ile görüşüp yerel bir çözüm aradıklarını bildiriyorlar.

Mail geldiği şekliyle şöyle:

'İnsanların güvenini kaybetmektense, para kaybetmeyi tercih ederim.' demiş Robert Bosh. Böyle başlamış yola. İlk önce insanların güvenini kazanmaya çalışmış. Zaten ticarette insanların güvenini kaybedeseniz para kazanmanız çok güç hale gelir.

'Bir dünya markası' olmak istiyorsanız, insanların güvenini kazanmalı ve kaybetmemelisiniz. Yoksa 'Bir dünya markası' olamazsanız. Olsanız bile kısa süreli olur, sonra tahtınızı kaybedersiniz. Bittersiniz.

Konya İHL öğrencisi Şerife Ümmühani Horasan ise Türkiye 9.'su oldu.

ÖSS sınavında üstün bir başarı gösteren Konya Selçuk Anadolu İmam Hatip Lisesi Türkiye 9'uncusu ve Türkiye 22'ncisi çıkardı. Okul öğrencilerinden Şerife Ümmihani Horasan ÖSS S-1 de 394,804 puan alarak Türkiye 9'uncusu Konya 1'incisi olurken, Süheyla Kıvrak isimli öğrenci de ÖSS Sözel-1 dalında 390 puanla Türkiye 22'ncisi oldu.

120 sorudan sadece 6 soru yapamayan Şerife Ümmühani Horasan, katsayı olmasaydı Tıp okumak istiyordu. Şu anda Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'ne gitmek istediğini belirten Horosan, Konya'nın en başarılı öğrencisi. Şerife Ümmihani Horasan, imam Hatip Lisesini tercih ettiği için hiç pişman olmadığını ayrıca belirtiyor ve bu sene SBS'ye girip 8. sınıftan mezun olan kardeşlerine de bu okulu hiç çekinmeden tavsiye ediyor. Türkiye 9'uncusu öğrencinin yetkililerden tek dileği ise katsayı probleminin bir an önce çözülerek kendilerinden sonraki nesillerin mağdur edilmemesi.

Türkiye 22'incisi olan Süheyla Kıvrak LGS'de Konya'da kazanamayacağı Anadolu Lisesi olmamasına rağmen Selçuklu Anadolu imam Hatip Lisesi'ni tercih ettiğini belirten Süheyla Kıvrak, "Bu tercihimde en önemli faktör, imam Hatip Lisesinin inandığım değerlere sahip çıkması, benimsemesi ve kıyafet yönüyle rahat okuma imkânı sunmasıydı" dedi.

Kıvrak, katsayı adaletsizliğine de dikkat çekerek, "Halen uygulanmakta olan katsayı adaletsizliği yüzünden; toplumdaki çözülme ve bozulmanın derinine inip tamir edebilmek için hedeflediğim bölümleri özgürce seçememek, geleceğimi dolayısıyla ülkemin geleceğini etkileyecek olan bu karar aşamasında bizim için çok acı ve incitici bir durumdur. Bu sorunun en kısa zamanda çözülmesini ümit ediyor ve yetkililerin bu konuda atmaya çalıştıkları adımlarda kararlı olmalarını bekliyorum" dedi.

İdeali olan bölümde herhangi bir üniversiteye girecek olsa bile; tercih ettiği kıyafet nedeniyle üniversiteye kabul edilmeyeceğini bildiğini belirten Kıvrak "Okuyabilmiş olsam görev yapma konusunda yine aynı sorunla karşılaşacağım. Müslümanca, rahatça yaşayabileceğim bir ülke özlemi içindeyim! Artık pansuman nitelikli çözümler üretmek yerine insan hak ve özgürlüklerinin uygulandığı, özgür ve adaletli bir ülkede yaşamak ve gasp edilen haklarımın iadesini istiyorum" şeklinde konuştu.

Süheyla Kıvrak sözlerini şöyle sürdürdü: Kendi ülkemde, ülkem ve milletim için hizmet etmeye bu kadar istekliyken her yönüyle önümüze set çekilmesi, çok yönlü insan yetiştiren İmam Hatiplerin tek yöne kanali-ze edilmesi, tek tipleştirilmesi bu ülkeye yapılabilecek en büyük ihanettir, imam Hatip Liseleri bilgili, görgülü, milli-manevi değerlerine sahip çıkan, toplumsal çökmenin sancısını derinden hisseden ve çözüm yolları araştıran olgun, çalışkan ve nitelikli gençler yetiştirmektedir. Milli Eğitim Bakanımızdan, Başbakanımıza, Cumhurbaşkanımıza varıncaya kadar tüm yetkililerin bir an önce harekete geçmesini duyarlı her vatandaş gibi ben de önemle rica ediyorum. Zira, gelecek; neslini eğitip kaliteli hale getirenlerin olacaktır, İmam Hatip neslinden bu ülkeye zarar gelmeyeceği herkes tarafından bilinmeli ve bu nesle sahip çıkılmalıdır!

(Rapörtaj kısmı samanyoluhaber.com dan alıntıdır.)

Düne kadar aboneydin harama;
Hep derdin ki: ” Sözüm geçer parama.”
Şimdi musallada, boşa arama ;
Banka vezneleri yok tabutların ,
Söyle, biraz avans versin putların !.

Tapular bıraktın, valiz dolusu,
Vârisler şimdiden, kurdular pusu.
Niye getirmedin ? Hayret doğrusu ;
Gerçi, bagajları yok tabutların,
Bir taksi tutardı, sana putların…

Ahlâk felsefende, çağdaşlık maşa,
Üçbeş fâhişeyle, güreştin başa.
Haydi.. Bu gece de, kaçamak yaşa;
Gümüş şamdanları, yok tabutların,
Söyle, birkaç mum getirsin putların !.

Hep aşkta kazandın(!) ,verdin kumarda,
”Dolaşmalı” derdin, ”rakı damarda”
Biraz ayıldın mı bu son şamarda ?
Amerikan barı, yok tabutların,
Söyle de cin tonik versin putların !.

Nerde şimdi, beş yıldızlı oteller ?
O hüzzam faslına, dem tutan teller ?
Nerde, o rakseden incecik beller ?
Dansözü, şantözü yok tabutların ,
Zil takıp oynasın, şimdi putların !.

Yaşarken, sen de bir saplantı vardı;
Minâreler, sanki sana batardı.
Hele sabahları, tepen atardı;
Gördün ya.. Konforu yok tabutların,
Söyle de, bir döşek sersin putların !.

Ne kadar büyüktü dindara kinin.
Hacıya, hocaya uzardı dilin.
Konuşsana mevtâ ! Bitti mi pilin ?
Oksijen tüpleri yok tabutların,
Söyle de bir nefes versin putların.

”Uyandım” diyorsun, lâkin boşuna;
Gördün.. Bakmıyorlar hiç göz yaşına
”Ey mevtâ !. Kaldın mı, yalnız başına”
İmdat düğmeleri, yok tabutların,
Üzülme.. Kurtarır (!) seni putların

CENGİZ NUMANOĞLU

Hal böyle olunca bazılarının kafasına takılıyor: 'Acaba Anneler gününü kutlamak caiz mi?' diye.

Sırası gelmişken bu konuyuda sağlam bir kaynaktan alıntılamakta yarar var. Aşağıda yazılanlar, Sorularla İslamiyet sitesine bir okurun sormuş olduğu soruya ve Ahmet Şahin tarafından verilen cevap kısmıdır.