Bionluk, sadeceon gibi freelancer çalışanlardan ucuza hizmet alınabilen sitelerin hizmet kalitesi konusunda yakın zamanda birkaç blog yazısına rastladım. Geçtiğimiz hafta Bionluk 3 günlük Adwords uzmanlarını piyasaya salınca ben de yazmadan geçemeyeceğim.

Önce görsellerle konuyu aktarıp, sonra yorumlayacağım.

1) Geçen hafta Bionluk üyelerine Google Adwords eğitimi verildiğini paylaştı.



Benim buna yorumum şu şekildeydi:




2) 3 gün süren eğitimden sonra Bionluk'ta "Sertifikalı Google Adwords" kategorisi açıldı.




3) 3günlük eğitimeden çıkan kişiler sertifikalı hizmet vermeye başladı:


Bionluk aslında sempati duyduğum bir girişim. Fakat bu gördükleriniz de geçtiğimiz hafta oldu. Bionluk, freelancer üyelerine 3 gün Adwords eğitimi verdirip sonrasında bu 3 günlük eğitimden çıkanlara özel bir bölüm açtı: "Adwords Danışmanları (Sertifikalı)"
 
Bu sertifikalı(!) Adwords Danışmanları sayfasına baktığımda tam da beklediğim şeyi gördüm 20TL'ye Adwords optimizasyonu. (Tamam itiraf ediyorum; Beklediğimin üzerindeydi ben 10TL'ye bekliyordum... )

Tabi ben burada fiyata takılmıyorum, yani 20TL, 10TL, 1TL her ne ise isteyen istediği fiyatla hizmet sunabilir. Fiyat konusunda gayet de samimiyim, piyasayı öldürür, şöyle yapar böyle eder konusuyla ilgilenmiyorum, herkes istediği, kalitesinin karşılığı olan fiyatı versin sıkıntı yok.

Fakat 2008'den bu yana Adwords reklam yönetimi yapan biri olarak şunu söylemek istiyorum: Sadece 3günlük temel eğitimden geçen, ilk Adwords hesabını geçen hafta açmış, belki 1TL bile bütçe harcamamış kişileri, soruları verilmiş bir sınavı geçti diye Sertifikalı Uzman olarak piyasaya salan Bionluk'tan Adwords hizmeti veren birilerini bulmayı düşünüyorsanız, düşünmeyin.

Üzerine fazla yazmaya gerek görmüyorum, durum net. Bionluk'un itibarı, ilerleyen dönemde freelance işgücü arayan firmaların geri bildirimleri ile sağlam şekilde sarsılabilir.

Düşünün ki binlerce liralık Adwords hesabınızı Bionluk'un Sertifikalı uzman dediği kişilere emanet edip ciddi miktarda zarar ettiniz. Bunun tek sorumlusu hizmet aldığınız kişi mi, yoksa gerçek yetkinliği olmayan kişileri uzman olarak size tanıtan Bionluk da bundan sorumlu mu?

--
Geçen ay sitemde yazdığım yazıda, dijital pazarlama alanında çalışmak isteyenlere başlangıç için Google Adwords Sertifikası alın diye tavsiye etmiştim ben de. Fakat bunun ileri derece bir uzmanlık değil iyi bir başlangıç olarak kabul edilebileceğini de belirtmiştim.
http://yilmazbaris.com/sertifikali-google-adwords-uzmani-olmak/

Uluslararası sertifika konusu son zamanlarda dikkatimi çekmeye başladı. Sosyal medya ve dijital pazarlama konulu eğitimlerin tanıtımlarında "Uluslararası Sertifika" gibi dikkat çeken bir ibare görüyorum. Bu aslında sadece dijital pazarlama eğitimleri ile sınırlı değil, kişisel gelişim, finans vs. birçok farklı alandaki eğitimlerin reklam metinlerine ekliyorlar. Mahalledeki bakkalda bile geçmeyecek kağıt parçalarında "uluslarası sertifika" yazıyor.

Peki Uluslararası Sertifika Nedir ve Ne İşe Yarar

Yurtdışındaki belli kurumlarla anlaşmalı yapılarak o belgenin o kurumda da geçerliliği olduğunda onun uluslararası sertfika olduğunu göğüslerini gere gere yazıyor eğitim veren kuruluşlar. Fakat o sertifika için yurtdışında A ülkesindeki X kuruluşunun verdiği onay, A ülkesindeki hiçbir özel ya da kamu kuruluşunu bağlamıyor oluşu o sertifikanın hiçbir işe yaramacağını kolayca idrak edilmesini sağlar diye düşünüyorum.
Eğer mevzu bahis sertifika, TOEFL gibi ya da Microsoft gibi saygın kuruluşların vermiş olduğu sertifikalar değilse ve o sertifikaya galaksiler arası da yazsanız bir işe yaramayacaktır. Zaten uluslarası sertifikayı geçin gerçekten değer taşıyan bir sertifikayı sadece para vererek, boş boş sırada oturarak alamazsınız. Aldığınız eğitim size gerçekten bir kalite katıyorsa o kağıt parçasını vermeseler de olur zaten. Yeterki siz bir şeyler öğrenmiş ve kendinizi geliştirmiş olun.

Diplomaların bile işe yaramadığı ülkede sertifikalardan medet beklemek zaten yanlış ama uluslarası diye bir yem varsa ortada, orada bir kez daha düşünün derim. 

Bu yazı en büyük kandırılmışlıklarımdan bir hatıra olarak silinmeden değişmeden burada kalacaktır. Güç ve çıkar çatışmaları arasında vatandaşlar olarak ne kadar da ucuz bir şekilde aptal yerine konmuşuz. Cemaat ve akp arasındaki ülkeyi darbe sürecine ve kaosa götüren bu savaş, şimdiye kadarki hayat görüşümde travma yarattığını, tüm politik görüşümü ve hayata bakış açımı değiştirdiğini söyleyebilirim.

---

Uzunca zamandır politik ve tartışmalı konular üzerine yazmıyorum, tartışmalara ise hiç katılmıyorum. Tabi bazı olaylar hakkında yazmak bir ihtiyaç haline gelebiliyor. Birileri öğrensin diye değil, bir şeyler söyleme ihtiyacı hissettiğim için..

Konu hakkında öncelikle şunu belirtmek gerek: Hükumet ile cemaat arasında birbirini yok etme ya da birbirini ele geçirme, zayıflatma gibi bir savaş, çekişme yok. Anlaşmazlıklar var ve bu son dershane krizinde görüldüğü gibi aralarında bir "üslup adileşmesi" sorunu var ki bu anlaşmazlıkları tümden bir restleşme gibi gösteriyor.

Hükumetin amacı devlet işleyişini en ideal hale getirmeye çalışma ve bunun için gerekli gördüğü değişiklik, imar, yıkım ve her neyse onu yapmak.
Cemaatin amacı İslam'ın nurunu Güneş'in doğup battığı her yere götürüp orada yüceltmek.

İkisi de kendi amaçları doğrultusunda hareket ediyorlar ve kendilerince doğru olan üzerine hareket ediyorlar. Burada bir sıkıntı yok, hangisinin haklı olduğunu da bilmiyorum açıkçası.

Dershaneler hala bir ihtiyaç mı yoksa eğitim reformunun önündeki engel mi bilmiyorum. Hiç dershaneye gitmeyen ve mezun olduktan sonra çoğu arkadaşımın yaptığı dershane öğretmenliğini tercih etmemiş biriyim. Dershaneye gidenlerin gitmeyenlere göre daha başarılı olacağı açık ama bir fırsat eşitsizliğine de neden olmakta. Kısacası iyi ve kötü tarafları olabilir ama mesele bunun ötesine geçti...

Benim direkt rahatsız olduğum konu üslup ve karşılıklı belaltı saldırılar. Sempati duyduğum ve normalde birbirleriyle de son derece uyumlu olan aynı hisleri taşıyan, "Gönüller bir, dualar bir, bir Allah'ın kuluyuz biz" diyen oluşumların adi bir şekilde birbiriyle kapışması son derece üzücü ve gittikleri yola yakışmayan bir tarz..

Cemaat tarafı hükumete karşı saldırgan bir tutum gösterirken hükumet daha yumuşak görünüyor olabilir ama hükumetle yarı organik bağı olan yayın organları da yoğun bir şekilde dershane ve cemaate karşı saldırıyor. Cemaate karşı mesafesi olan diğer bazı mütedeyyin grupların da karalama çabaları mevcut.

Hem hükumet tarafı hem de artık "karşı taraf" olan cemaat tarafı şimdiye kadarki süreçte önce kendi kendilerini sonra da birbirlerini aşırı bir şekilde yıprattılar. Güven puanlarını düşürdüler. Fitne büyüdü, zarar vermeye başladı...

İslami çizgiye yakın olan ve konuyla birebir bağlantısı olmayan kişi, cemaat ve yayın organları mesele hakkında bir şeyler söylemeleri gerekiyorsa ki, belki de gerçekten bir şeyler söylemeliler; bu söyledikleri saldırganlıktan uzak ve yapıcı olmak zorunda. Bilinmesi gerek ki fitneyi körükleyen herkes zarara ortak olur..

Son olarak şu hadisi hatırlamak gerek :

"Fitne çıktığı zaman at binen insin, koşan yürüsün, yürüyen dursun, duran otursun"

Geçen hafta Sosyal Medya Uzmanlığı kursuna başladık. İlerleyen zamanlarda nasıl seyreder bilmiyorum ama ilk hafta bitimi itibari ile iyice ısınmaya başladım.

Sosyal medya uzmanlığı benim son 1-2 yıldır dikkatimi çeken ve istediğim bir işti. Mezun olduktan sonra Adwors sertifikasını da alıp bu işi yapmayı düşünüyordum. İnternet reklamcılığı programı üyeliğine de bu nedenle kayıt olmuştum.

Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi'nin İşkur ile anlaşmalı olarak düzenlediği kurs toplamda 600 saat ve bu alanda en geniş içeriğe sahip ve Sosyal Medya Uzmanı olan kişinin birlikte çalışacağı webtasarım, grafik tasarım gibi alanlarda da genel bir bilgi birikimi edinmesini sağlayacak düzeyde bir müfredata sahip.

Kursa katılan arkadaşların geneli üniversite mezunu ve pek çok değişik bölümden katılım var. Fizikçi olarak benim bölümümle de Sosyal Medya arasında pek yakınlık kuramayanlar da yok değil hani :) Derslere FSM üniversitesinin Haliç kampüsünde giriyoruz. Sabah ve akşam grubu var. Başvururken sabah grubu yazmış sonra pişman olmuştum ama sabah grubu yoğun olduğu için akşam grubuna almışlar beni de :)

Twitter hocamızdan kurs bitimine kadar düzenli kullananların 20.000 takipçili hesapları olabileceği sözünü de aldık. Twitter hesabımı 4 yıl kadar önce açmış olsam da ilk başlarda çok ısınamadığım ve pek aktif kullanmadığımdan az sayıda takipçim vardı. Tabi yüksek takipçili hesap için yeni ve dikkat çekici farklı bir profil oluşturmayı planlıyorum.

Derse gelen hocalarımız da sosyal medya alanında aktif olarak görev yapan kişilerden. Dersler genel olarak zevkli geçiyor. Sadece hocalar değil bizim de bilgi birikimiz olduğu için etkileşim yüksek. Şu anda başka üniversiteler de benzer kurslar açmış durumda ilgilenenler araştırabilir.

Bu kursa işsiz olarak başvurduk ve 150 kişiden kursu tamamlayıp yapılacak olan sınavda en yüksek puanı alacak 35 kişiye istihdam garantisi veriliyor. İşkur desteği olarak uzunca bir müddet de işverenler işveren payı  ödemesinden muaf tutulacak. Tabi kurs sonunda önüme asgari ücret konulursa yapacağım şey freelance olarak çalışmak olacaktır.

Kursa edindiğim bilgi birikimini de yeni açacağım sosyal medya blogumda da paylaşacağım.
(yakında : sosyalmedyal.com )

Şimdi mezuniyet garip bir duygu. Yok yani yaşamışlığımdan değil de öyleymiş gibi geliyor. 7 yıl süründükten sonra şu önümüzdeki hafta bütünleme sınavları ile mezun olabilirim sanırım.

Garip duygular içerisindeyim, sürekli olarak 18 yıllık eğitim hayatımın her safhasında girdiğim sınavlardan birine giricem ve geçersem fakülteden mezun olucam. Ama şurası da var ki hiç heyecanlandırmıyor beni. 7 yıl mapus yatıp çıkmış adamdan farkım yok aslında ama dışarının da içeriden hiç farklı olmadığı bir mapushane. Demir parmaklıkların olmayıp, bir tebeşirle çizgi çizilip buradan dışarı çıkmayacaksın denilen bir yer.

Ve nihayet çıkabilirim, bakın hala net konuşamıyorum çünkü 4 yılı bitirdiğimde dönem başı 5-6 dersim vardı. Ve her sene bu yıl bitecek umuduyla başlardım, bitebilirdi de, ama bitmedi. Her dönem sadece 1 ders, 2 ders böyle gıdım gıdım ders vere vere mezuniyete dayandım. Yani her aldığım yaz okulunda sadece1 ders geçsem bile 1,5 yıl önce mezundum.

Yalnız işin garibi mezun olmak hayatımda farklı bir sonuç da yaratmayacak. Kademe filan atlamıyorsunuz, sadece dikenli bir yolda yürürken takıldığınız bir çalıdan uzun uğraşlar sonucu paçanızı kurtarıp belki daha büyük dikenli çalıların da olduğu aynı yolda ilerlemeye devam ediyorsunuz sadece. En kötü tarafı da bu kadar diken battıktan sonra bir tane bile gül alamamış gibi hissediyorum. Soruyor insan kendine gül de yoksa işin içinde bu kadar çabalamak yırtınmak niye?

7 yıl çok uzun bir zaman, bayağı da uzun hem de... Kendime bir bakıyorum şöyle de 7 yıl önceki ben'den hiçbir eser yok gibi. Ne bedenim aynı, ne hayallerim, ne korkularım, ne sevdiklerim, ne sevmediklerim. Kendimden bu kadar uzaklaşmışım ama gene de bir arpa boyu yol alamamışım gibi...

Saçlarımda son 3 yıldır 4-5 tel beyaz saç var ama içim çok daha köhnemiş gibi. Heyecan yok, herşeyden öte. Çünkü beklediğiniz hiçbirşey gerçekleşmeyip bu kadar hayal kırıklığı yaşadıktan sonra hayat felsefesi değişiyor insanın. "Herşey olacağına varır" diyerek geçiyorum, herşeyden...

Ama güzel bir felsefedir tavsiye ederim. Herşey olacağına varır, siz sadece yapacağınızı yaparsınız, gerisini bırakırsınız kaderinize... ve eğer istediğiniz gerçekleşmezse, olması gereken buydu dersiniz. Çünkü gerçekten öyledir, neredeyse hayatımızdaki herşey irademiz dışında gerçekleşir. Bazı seçimlerimiz hayatımızı kökünden değiştiriyor olsa da bütün seçimleri doğru yapsak bile kötü bir rüzgarın bizi alıp savurmasına engel olamayız...
(Edit : Bitti amk, mezun oldum)
Kıssadan hisse şu kardeşlerim, Benim bu 4 yıllık okul nasıl geciktirile geciktirile 7 yılda bittiyse işte herşey de böyle olup bitiyor, siz canınızı sıksanız da sıkmasanızda... İyi şey ve kötü şey farketmiyor, bitiyor. Siz rahat olun ve iradeniz dışında gerçekleşen olumsuz gerçeklerle canınızı sıkmayın, mutluluklar sona eriyor diye üzülmeyin. Olacaksa olacaktır... Bu yazımıza özel olarak kutsiden  gelsin parçamız , geçer (üniversiteye başladığım yıl piyasaya çıkan, albümünden)

4 yıl yeter de artar bile. Yıllardır canımızı çıkardınız, hiç gereksiz yere yıllarca okula git gel yapıyoruz. İşimize yarayacak birşey öğrensek eyvallah ama hepsi teranadan zımbırtılar... 4 yıl dolunca öğrencinin eline vereceksin diplomasını gidecek, uzatmanın esprisi yok.

İlk vize sınavım Yoğun Madde Fiziği ii

Geçtiğimiz bir iki yıl boyunca yaptığımız anlaşmalar sonucu onlarca ülkeye vizesiz olarak seyahat edebilme hakkına sahip olduk, vize derdinden kurtulduk. Yalnız hala şu üniversitelilerin vize stresine bir çözüm bulunamadı.

Üniversiteye ilk başladığım yıl, vizelere girerken stresin "S" i yoktu. Dersler lisedekinin aynı gibi geliyordu ve hatırladığım kadarı ile herkes ders çalışırken biz pansiyonun etüt salonunda benim büyük boy silgimle şişe devirmece oynuyorduk.

Sonraki yıllar stres baş gösterdi ve yıldan yıla arttı. 7. yılımda had safhada tabi ki. Daha önceleri hiç iplemediğim vize sınavlarında artık arkamızda ayı bağırıyor. Öyle ki artık 2 hafta kala sınavlara hazırlanmaya başlıyoruz.

Doğrusu bizim fakülte vizeleri beklenenden bir hafta öne çekti. Önümüzdeki pazartesi Edirne'ye gidecektim ve vizeler başlamadan 2 hafta önce hazırlanmaya başlamış olacaktım. Fakat bu pazartesi fakültenin web sayfasını ziyaret ettiğimde sınav tarihlerinin açıklandığını ve sadece 2 hafta kaldığını gördüm, pazartesiden bugüne de işlerimi toparlayabildiğim kadarı ile toparlamaya çalıştım. Yarın sabah erkenden de Edirne'ye gidiyorum.

Üç sınava giricem ve toplam 3 günde bitecek, sadece 3 ders var. Yıllar yılı derslerim fazla biriktiği için hepsine yeterince çalışamamaktan şikayet eder, kaldığım derslerin bahanesi olarak bunu görürdüm. Şimdi ise bu kadar dersle bile başa çıkmakta zorluk çekiyorum. Yıllar yılı onlarca vize sınavından sadece sınav öncesi bir 10-15 dakika bakmayla 30-35 almışken şimdi 2-3 hafta çalışarak 40 ortalamayı tutturma telaşına düşüyorum. Yalnız hocalarda pek insaf kalmamış, bunu birinci dönem tekrardan gördüm. Hepsine burdan selam çakıyorum.

Normalde pek küfür eden biri değilim ama sınav haftaları ağzımdan bol bol küfürlü cümleler dökülüyor. Kendime engel olamıyorum. Sinir hastası biri gibi oluyorum derslerden konu açılınca. Tüm cehaletim ve aptallığımın üzerimde olduğu bir zamanda tercih yaptığım bir ÖSS sınavı sonrasında 7 yılımı 7ler bitirdiler.

Bildiğiniz gibi fizik bölümünde okuyorum. Hocalar bölümün işinin akademisyen yetiştirmek olduğunu bahane ediyorlar fakat 100 kişiden bir iki kişinin alıcağı kadro için diğer 98 kişiyi de öpüp okşuyorlar.

Ki zaten benim kesinlikle akademisyen olmak gibi bir düşüncem yok. Ne yapmayı düşünüyorsunuz derseniz, şu anda okulu bitirmekten ötesini düşünmekte zorlanıyorum ama genede var aklımda bir şey.

Mezun olan kader arkadaşlarımdan yalnızca ikisi akademik kadroya girdi, geri kalanlar dershanelerde sürünüyor, cüzi fiyatlara ücretli öğretmenlik yapıyorlar, polis olan var, bellboy olan var, çağrı merkezinde çalışanlar, kredi kartı pazarlayanlar var. Ve bu arkadaşlarımın yaptığı işlerinde hiçbirininde bu böümde aldığımız bilginin bir kullanım alanı yok.

Son olarak şunu eklemek istiyorum:  Fizik okumayı düşünen bir tanıdığınız varsa derhal kafasına sert bir şaplak indirin.

Ben 5-6 yaşlarındaydım, küçük kuzenlerimi kucağımda taşıyabiliyordum.

Ben ilkokula başladım, onlar hala annelerinin kollarında, çiçekli bahçelerinin yollarındarındaydı.

Ben ortaokuldayken onlar ilkokuldaydı.

Ben lisedeyken onlar ortaokuldaydılar.

Ben üniversiteye başladım onlar daha liseye başlamamışlardı.

Ben üniversite son sınıftaydım, onlar daha lisedeydiler.

Ben hala üniversite son sınıftayım, onlardan biri üniversiteye başladı :P - :( = 0